فرا گذارند ، فِي أَصْحابِ الْجَنَّةِ ، [ و ايشان با بهشتيانند ] در بهشت ، وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ ( 16 ) وعده‌اى راست آن وعده كه ايشان را ميدادند . وَ الَّذِي قالَ لِوالِدَيْهِ و آن مرد كه پدر و مادر خويش را گفت : أُفٍّ لَكُما اف شما را ستوهى از شما ، أَ تَعِدانِنِي أَنْ أُخْرَجَ باش مرا مى وعده دهيد كه مرا از گور بيرون خواهند آورد ، وَ قَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي ، و جهانيان پيش از من بمردند ، يكى باز نيامد ، وَ هُما يَسْتَغِيثانِ اللَّهَ ، و پدر و مادر او از خداى فريادرسى ميجويند از جفاى او ، وَيْلَكَ آمِنْ و ميگويند اى ويل بر تو ، بپذير و استوار گير ، إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ، كه وعدهء اللَّه راست است ، فَيَقُولُ ما هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 17 ) و ميگويد نيست اين سخن مگر اوسانهء « 1 » پيشينيان . أُولئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ ، ايشان [ كه اين سخن ميگويند ] آنند كه درست گشت و رايشان سخن اللَّه [ بتهديد كه دوزخيان‌اند ] ، فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ ، در گروهانى كه هم اين سخن گفتند و گذشتند از پيش ايشان از پريان و آدميان ، إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ ( 18 ) كه ايشان زيانكارانند . وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ ، و هر كسى را در فروترى و برترى چند درجه است و چند پايه ، مِمَّا عَمِلُوا ، از پاداش آنچه ميكردند ، وَ لِيُوَفِّيَهُمْ أَعْمالَهُمْ و اللَّه بايشان خواهد گزارد پاداش كردار ايشان ، وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 19 ) و از ايشان چيزى نخواهند كاست . النوبة الثانية اين سورة الاحقاف سى و پنج آيت است و ششصد و چهل و چهار كلمت و دو هزار و پانصد و نود و هشت حرف . جمله به مكه فرود آمد مگر يك آيت كه در مدينه فرو آمد و خلافست كه آن يك آيت كدام است ، قومى گفتند : فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ . ابن عباس و قتاده گفتند : قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ و در اين سوره دو آيت است منسوخ : يكى وَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ اين قدر از آيت

--> ( 1 ) در نسخهء ج : افسانهء